Miłosne Życzenia

Każdy gwiazdkę ma na niebie. Dla każdego gwiazdka lśni. Ja wybrałam właśnie Ciebie, moją Gwiazdką jesteś Ty!
Fajne | nie fajne

W życiu spotykam wielu ludzi tylko kilku moje serce budzi w Tobie mamo mam przyjaciela bez Ciebie mamo me serce umiera.

Bogumiła - Jest to imię na wskroś słowiańskie, a znaczy, że osoba o tym imieniu "jest Bogu miła". Kobieta o tym imieniu jest szczęśliwa, gdy ma sporo odpowiedzialnej pracy. Kierowania tą pracą nigdy nie lubi dzielić z mężczyzną, bowiem jest szczęśliwa, gdy do sukcesu dochodzi własnym sposobem. W zasadzie jest tolerancyjna, lojalna wobec przyjaciół, życzliwa dla znajomych. Jest skryta, pewna siebie, niezależna, wymagająca wobec swoich współpracowników. Ma nieraz trudności na skutek swej kłótliwej natury. Z tych opresji wychodzi bez szwanku.

Od zielonej lampy na białym obrusie kładą się półkola ekstatyczne. Chryzantemy milczą. Pianino słucha. Biały mops na pomarańczowym taborecie. Granatowe niebo jest usiane gwiazdami, jak sztandar amerykański. Z okna trzeciego pietra wyjrzał lunatyk i nie spotkawszy księżyca wrócił w łoże małżeńskie, jak przyzwoity obywatel. A księżyca nie ma. Księżyc ma stosunek z kotem na dachu sąsiedniej kamienicy. Zegar cyka: Już czas. Już czas. Teraz wrócę już zaraz ze swojego koncertu, pełen owacji, recytacji i wibracji, jak potrącona mandolina. Kiedy wbiegnę po schodach i stanę na progu. Mops ugryzie mnie w łydkę, a ty podniesiesz się z wolna ze swojego maleńkiego, utulnego fotelika. Będziesz wyższa i smuklejsza niż zwykle, a po końcach loków, co ci spadają na szyję, poznałem, żeś na mnie czekała. Dlatego powiem jaknajobojetniej: -Dzień dobry.- I - -Śliczna pogoda...- A potem - -Strasznie chce mi się pić- Wtedy ty podejdziesz do mnie zupełnie blisko - blisko i bez słowa podasz mi swoje małe, wykrojone, ładne usta. Pochylam się nad nimi i piję, aż powoli lampa, mops i porcelanowy Paderewski zaczynają tańczyć jakiegoś dziwnego cake - walka, coraz prędzej, coraz prędzej, a pośrodku tego wszystkiego siedzi wielki czarny kot z zielonymi fosforyzującymi oczyma, które znam tak dobrze. Ale po trochu i te oczy zaczynają się powlekać lekką, puszystą mgłą, a skądś z daleka, z zaświatów słyszę cichy, mistyczny szept, jak szelest strun, wieczorem. - Zanieś mnie na otomanę... - --