Miłosne Życzenia

Jak ogień się pali, jak woda się leje, tak moje serce, za Twoim szaleje.
Fajne | nie fajne

Raz tylko w roku jest "Dzień Matki", choć mamusiom co dzień należą się kwiatki: czerwonej róży pączek na dobrego dnia początek. Puszyste georginie na marzeń spełnienie. Fijołeczki małe na zdrowie doskonałe. Leśne konwalie małe na szczęście trwałe

Alojzy - Swój rodowód to imię ma w języku germańskim, a znaczy-wszystko wiedzący. Mężczyzna tak nazwany, jest agresywny, energiczny, przezorny i złośliwy. Zawsze podkreśla swoje znaczenie, swoje osiągnięcia i powodzenie w życiu. Ma uzdolnienia przywódcze, czasem może odnosić sukcesy na estradzie artystycznej. Nie uznaje partnerstwa kobiety, jest kiepskim mężem i miernym ojcem. Lubi prowadzić życie samolubne, ale wymaga od społeczeństwa akceptacji i uznania. Jeżeli to nie spotyka go, to może być przykry dla otoczenia, a nawet niebezpieczny. Posiada skomplikowany charakter, którego nie zrozumie nawet najbliższa osoba.

Od zielonej lampy na białym obrusie kładą się półkola ekstatyczne. Chryzantemy milczą. Pianino słucha. Biały mops na pomarańczowym taborecie. Granatowe niebo jest usiane gwiazdami, jak sztandar amerykański. Z okna trzeciego pietra wyjrzał lunatyk i nie spotkawszy księżyca wrócił w łoże małżeńskie, jak przyzwoity obywatel. A księżyca nie ma. Księżyc ma stosunek z kotem na dachu sąsiedniej kamienicy. Zegar cyka: Już czas. Już czas. Teraz wrócę już zaraz ze swojego koncertu, pełen owacji, recytacji i wibracji, jak potrącona mandolina. Kiedy wbiegnę po schodach i stanę na progu. Mops ugryzie mnie w łydkę, a ty podniesiesz się z wolna ze swojego maleńkiego, utulnego fotelika. Będziesz wyższa i smuklejsza niż zwykle, a po końcach loków, co ci spadają na szyję, poznałem, żeś na mnie czekała. Dlatego powiem jaknajobojetniej: -Dzień dobry.- I - -Śliczna pogoda...- A potem - -Strasznie chce mi się pić- Wtedy ty podejdziesz do mnie zupełnie blisko - blisko i bez słowa podasz mi swoje małe, wykrojone, ładne usta. Pochylam się nad nimi i piję, aż powoli lampa, mops i porcelanowy Paderewski zaczynają tańczyć jakiegoś dziwnego cake - walka, coraz prędzej, coraz prędzej, a pośrodku tego wszystkiego siedzi wielki czarny kot z zielonymi fosforyzującymi oczyma, które znam tak dobrze. Ale po trochu i te oczy zaczynają się powlekać lekką, puszystą mgłą, a skądś z daleka, z zaświatów słyszę cichy, mistyczny szept, jak szelest strun, wieczorem. - Zanieś mnie na otomanę... - --