Miłosne Życzenia

Gdy usłyszysz głos gitary, a gitara pieknie gra, to nie pytaj kto Cię Kocha... Bo to zawsze bedę Ja.
Fajne | nie fajne

Dziś dzień ojca Drogi Tato. Co ty dzisiaj powiesz na to? Ślę ci szczere me zyczenia. Czy w twym życiu to coś zmienia? Mam nadzieję, że się cieszysz! i że dzisiaj sie nie spieszysz. Bo to święto jest dla ciebie byś urządził je dla siebie.

Arkadiusz - Imię męskie pochodzące z języka greckiego. Arkadikós oznacza pochodzącego z Arkadii, znanej jako kraina szczęśliwości. Mężczyzna o tym imieniu jest optymistą, wesołkiem, który w każdej sytuacji potrafi wprowadzić radosny nastrój. Uważany za przystojnego, szarmanckiego człowieka, ma duże powodzenie wśród kobiet i wzbudza szacunek mężczyzn. Nie przepada za nauką i zdobywaniem wiedzy przez co nie może osiągnąć sukcesu w życiu, bowiem same zdolności bez wykształcenia w jego przypadku nie wystarczają. Lubi przewodzić grupami ludzi i dobrze mu to wychodzi. Kocha swoją żonę i dzieci, chętnie zajmuje się domem. Szczęściarz, lubi dostatek i wygody. Trochę leniwy. Wrażliwy, bystry obserwator. Uparty, wymagający. Chłopiec o tym imieniu ma wielkie marzenia,lubi dalekie podróże. Szuka w swiecie nowosci i atrakcji. Interesuje się przeważnie wyznalazkami.

Otwórzcie serc waszych drzwi ! Omiećcie z pyłów progi ! Oto z dalekiej drogi W zbroczonym płaszczu w krwi Tysięcznogardły i tysięcznoręki Wracam czerwonym szlakiem mojej męki Z wędrówek próżnych zdań przed wami spraw?. Witajcie ! W twarz wam rzucam moje -Ave- ! Wracam, a wracam z dali. Krew wasza w żyłach mi płonie. Jeśliście mnie nie poznali - Twarz wam odsłonię. A wiecie co to wychylić kielich goryczy? Milczeć gdy zranione serce krzyczy? Spalać się w popiół na stosie ofiarnie? Czy znacie to wy, wielcy i mali? Znacie? Jam krzyk. Krzyk waszej ciężkiej niemocy Zrodzony jednej potwornej nocy, Kleszczami bólu wydarty. Kiedy zaś głód mnie zadręczy uparty I pogrążył w otchłaniach rozpaczy, W chwili słabości - do nieba Szedłem żebrać chleba. A kiedym stanął przed archaniołem I śpiewać jąłem Pieśń o nieszczęściu naszym człowieczym Archanioł pierś mi rozrąbał mieczem Aż krew potokiem chlusta przez usta I pierś otworzył. A pierś była pusta ! Za moje męki próżnych wymówek, Za moją pustkę co mi trzewia szarpie Przychodzę tu Budzić ze snu Was, polscy obywatele. Na wesele! na wesele! Na wesele czynu z pustką. Tam na dworze szumi liść. Los dał znak czerwoną chustką: Czas nam iść ! Słyszycie ? - drzewa szumią Słyszycie ? - grają grajki. Wiodą was wszystkich na noc weselną, Śmiertelną noc Kleopatry. Czas nam iść. Dość było spania ! Oto z głębi gminu Głos potężny się wyłania: Czynu ! Czynu ! Czynu ! Gdzie, gdzie waszych marzeń czyny ? Patrzcie ! Oto rozwarłem waszych dusz kurtyny. Szumią grajki, grają grajki, Jak pod równy świst nahajki Tka się, tka się szara przędza: Wielkość, małość, płaskość, nędza. Może z tego będzie co ? Dziś niech huka złoty róg U rozstajnych dróg. Niechaj dany rozkaz - słowo Znowu zagrzmi nam na nowo. Niech gdzieś dniało, nie rozdniało, Byle piór u czapki stało, Byle znikł ten wstyd co pali, Byle ładnie grajcy grali. Czas - mitręga, niemoc - siła. Gdzieś godzina czynu biła. Ty od pana do parobka Tańcuj, tańcuj cała szopka ! --