Miłosne Życzenia

Dam Ci serce me czerwone, w nim gorąca miłość płonie, Ty mi daj serduszko Swoje, pokochajmy się oboje !
Fajne | nie fajne

Marzec wyjął grosik srebrny,Teraz będzie mu potrzebny.Do kwiaciarni marzec pobiegł,Kupić bukiet na święto kobiet

Edward - Imię angielskie powstałe z połączenia słów ede - dobrobyt i wart - obrońca. Edward chodzi własnymi drogami; jest bardzo wrażliwy i czuły, czym zdobywa sobie względy kobiet. Nie stroni od zaba w i dobrze zakrapianych przyjęć, ale po wszystkim lubi odpocząć w domowym zaciszu. Osoba stateczna, nie zawsze kształcona, inteligentna, rozważna, z dużą dożą doświadczeń praktycznych. Potrafi nieraz wp łynąć na rozładowanie sporów, złagodzenie konfliktów, zaprzestanie waśni. Dodatkowo to osoba prostolinijna, prawdomówna i szczera. Ma naturę i charakter dziwnie ujmujący ludzi, prezentuje się jako ktoś szlachetny, dobry gospodarz, miły współmałżonek i wzorowy rodzic. Swym przykładem jedna sobie innych ludzi. Nie pretenduje do roli kierownika czy przywódcy. Jest przy tym dobrym oratorem i posiada uzdolnienia muzyczne. Mimo iż osoby te w życiu chodzą własnymi ścieżkami, są towarzyskie i miłe dla innych. Wśród kilku patronów wyróżnia się św. Edward Wyznawca, król Anglii, założyciel słynnego opactwa Westminster.

Ty, który błyszczeć na niebie, jak guzik przyszyty do kołdry, którą przykrywa się po nocy Allach z swoją różową kochanką ! - W cienistych salach mój pan mię zamknął i przejścia wszystkie strażami zatkał. Ja nie móc nigdzie pójść. Ja być matka. We wnętrzu mojem mieszkać już syn, ja czuć, jak on we mnie rość, ja rączki drobne wyciągać do ciebie, gdy ty, samotny, jak gwóźdź błyszczeć na niebie. Wiem, kiedy nocą spać mój zły Efendi i ciało moje pachnieć jakąś słodką maść, ty wchodzić przez okno i na mię się kłaść, ja czuć na sobie twój najsłodszy ciężar i twoje srebrne nasienie przyjmować, drżąc z rozkoszy moje śpiewne biodra. Ciebie ja pojąć za męża ! Przyjdź ! Ja być dla ciebie szczodra ! Piersi moje maleńkie, jak dwie popielniczki Spodziewem pokarmu drżą i brzuch mój tęsknić - rozkoszy nie dosyć. Przyjdź ! Wargi moje prosić ! Czemu przychodzisz tak rzadki ! Ja chcieć cię pojmać w moją sieć, A teraz Ja być matka. Dlaczego mnie nie chcesz wziąć ? Ciało moje musować, jak otwarty puchar, którego uciekając w pośpiechu nie dopić. Pójdź ! Chcę, byś usta w mych ustach utopić i ssać, kiedy ja leżeć w niemocy i we śnie. To, co we mnie dziś rość, być mi straszne i dziwnie słodkie jednocześnie. Weź mnie ! Dlaczego mnie nie chcesz wziąć ? Może ty mieć gdzie ładniejsze kochanki ? Patrz: rzęsy moje - czarne, jedwabne firanki, którymi my zasłonić dzień. Noc mu się nie dać rozebrać Za wcześnie. Widzisz ? Ja żebrać: Weź mnie ! Po nocy ja czekać cię długo na chłodnej pościeli sama, aż przyjść ten jeden dzień. Ja czuć, Że ja być mama. Przestrach się o mnie otarł. Ja poczuć serca dwa. Duszno mi w cieniu kotar. Na chłodnej posadzce ja leżeć, jak łza, w której się twarz twa, Panie, odbijać boleśnie i wargi moje prosić Weź mnie !! --