Miłosne Życzenia

Rozwija się róża między listeczkami, niech się tak rozwija miłość między nami.
Fajne | nie fajne

Kochana stu lat w miłości i zdrowiu oraz szczęściu, emocji, szaleństwa, radości, przyjaźni, zabawy, rozkoszy, uniesień, charyzmy, sukcesu, spełnienia i wszystkiego, czego jeszcze zapragniesz.

Dominika - Z reguły oznacza kobietę klasa, budzącą sympatię, o bardzo silnym charakterze. Posiada męska umiejętność rządzenia. Jest obiektywna i pewna siebie. Wierna przyjaciółka zarówno dla kobiet jak i dla mężczyzn. Dobrze radzi sobie w interesach. Jest kobieta o bogatej inteligencji, często zaborcza.

Otwórzcie serc waszych drzwi ! Omiećcie z pyłów progi ! Oto z dalekiej drogi W zbroczonym płaszczu w krwi Tysięcznogardły i tysięcznoręki Wracam czerwonym szlakiem mojej męki Z wędrówek próżnych zdań przed wami spraw?. Witajcie ! W twarz wam rzucam moje -Ave- ! Wracam, a wracam z dali. Krew wasza w żyłach mi płonie. Jeśliście mnie nie poznali - Twarz wam odsłonię. A wiecie co to wychylić kielich goryczy? Milczeć gdy zranione serce krzyczy? Spalać się w popiół na stosie ofiarnie? Czy znacie to wy, wielcy i mali? Znacie? Jam krzyk. Krzyk waszej ciężkiej niemocy Zrodzony jednej potwornej nocy, Kleszczami bólu wydarty. Kiedy zaś głód mnie zadręczy uparty I pogrążył w otchłaniach rozpaczy, W chwili słabości - do nieba Szedłem żebrać chleba. A kiedym stanął przed archaniołem I śpiewać jąłem Pieśń o nieszczęściu naszym człowieczym Archanioł pierś mi rozrąbał mieczem Aż krew potokiem chlusta przez usta I pierś otworzył. A pierś była pusta ! Za moje męki próżnych wymówek, Za moją pustkę co mi trzewia szarpie Przychodzę tu Budzić ze snu Was, polscy obywatele. Na wesele! na wesele! Na wesele czynu z pustką. Tam na dworze szumi liść. Los dał znak czerwoną chustką: Czas nam iść ! Słyszycie ? - drzewa szumią Słyszycie ? - grają grajki. Wiodą was wszystkich na noc weselną, Śmiertelną noc Kleopatry. Czas nam iść. Dość było spania ! Oto z głębi gminu Głos potężny się wyłania: Czynu ! Czynu ! Czynu ! Gdzie, gdzie waszych marzeń czyny ? Patrzcie ! Oto rozwarłem waszych dusz kurtyny. Szumią grajki, grają grajki, Jak pod równy świst nahajki Tka się, tka się szara przędza: Wielkość, małość, płaskość, nędza. Może z tego będzie co ? Dziś niech huka złoty róg U rozstajnych dróg. Niechaj dany rozkaz - słowo Znowu zagrzmi nam na nowo. Niech gdzieś dniało, nie rozdniało, Byle piór u czapki stało, Byle znikł ten wstyd co pali, Byle ładnie grajcy grali. Czas - mitręga, niemoc - siła. Gdzieś godzina czynu biła. Ty od pana do parobka Tańcuj, tańcuj cała szopka ! --