Miłosne Życzenia

Szczęście Ci niosę i Ty daj mi szczęście! Ręce wyciągam, by chwycić Twe ręce. Sercem gorącym przyjmuję Twe serce, pragnę być z Tobą i... już z nikim więcej.
Fajne | nie fajne

Matki i dzieci, niezależnie od tego, Jak bardzo się nawzajem kochają, Potrafią się też dotkliwie ranić. Nagły wybuch złego humoru czy frustracji, Nieprzemyślany osąd, trochę ślepej niewdzięczności Mogą ugodzić prosto w serce. Gdyby można było wymazać wszy

Wiktoria - Kobieta o tym imieniu jest wszechstronnie utalentowaną osobą zwłaszcza w dziedzinie nauk humanistycznych. W wielu dziedzinach życia zwycięża, dzięki swej pracowitości, zaparciu w dążeniu do celu i uporowi, jaki ją cechuje. Jest niewiastą o wielkiej intuicji, ustabilizowanych przekonaniach religijnych, autorytatywnym charakterze i mocnym postanowieniu służenia społeczności. Jest tolerancyjna, skłonna uznawać racje innych. Posiada duże umiejętności przystosowania się do nowego otoczenia i innych warunków. Wiele przebywa na łonie natury. Miłość traktuje jako na wyższe uczucie.

Mary Dlaczego nie przyszłaś wczoraj ? Czekałem...Czekałem... Mówiłaś, że spotkamy się w naszej kawiarni... Obiecałaś... Cały wieczór siedziałem. Wypiłem 4 czarne kawy. Wchodzili różni ludzie, głośni, ordynarni. Mówili. Pili. Gestykulowali. Przy mnie siadł jakiś szlagon wąsaty w węgierce... A ja byłem taki smutny, smutny... Tak na mnie dziwnie patrzył ten kelner kulawy... Wiesz... On musi mieć dobre serce... Dlaczego nie przyszłaś ? Może jesteś chora ?... (... Na dworze deszcz płacze i płacze Rozwiewny, bezkonturny... ) A może mąż był wczoraj w domu ? ... Jaki on niedelikatny, gruboskórny. Gdyby wiedział jak mi było przykro... Nie mówiłem nic nikomu, A tak bardzo liczyłem, że Cię zobaczę... Dziś pójdę znów, jak będą zapalać latarnie. Będę chodził i patrzył w twoje okna, W twoje okna zasłonięte firanką. Zaczną zamykać sklepy, otwierać kawiarnie. Deszcz będzie padał... Będzie kapał z dachów... Przejdzie koło mnie jakiś starszy pan pod parasolem... Spytam się go, dlaczego Cię nie ma... Co robisz ?... Tak bym chciał widzieć... Może wie, a może nie wie, A może tylko nie chce odpowiedzieć ?... Będę chodził tam i na powrót po ulicy, Taki smutny, jak wczoraj, I liczył okna w twojej kamienicy... Ulica będzie pusta... Może wejdziesz, może staniesz w oknie W swojej czarnej, taftowej sukience... Zresztą nie wiem czy bym Cię nawet poznał. Wiem tylko, że masz słodkie purpurowe usta I takie wąskie, białe, aksamitne ręce... Dlaczego nie przyszłaś ?... --